The Avalanches – No Bad Memories albüm incelemesi
The Avalanches yeni albümleri ‘No Bad Memories’ ile 6 senelik sessizliklerini yine nostaljik bir şekilde bozdu. 2000 senesinde ‘Since I Left You’ (dinlemediyseniz dinlemenizi çok isterim) albümüyle boy gösteren The Avalanches, plunderphonics müzik türünde önemli bir yer edinen çok özgün ve bir o kadar eğlenceli bir müzikal kolaja imza atmışlardı. Sonrasında ortalıktan kayboldular ama “cult classic” mertebesine ulaşan albüm özellikle deneysel müzikseverler arasında sevilmeye devam etti.
16 yıllık sessizlikten sonra, önce 2016 yılında ‘Wildflower’ ve sonrasında 2020 yılında ‘We Will Always Love You’ çıkan albümler, bu sefer sadece “sample” bazlı şarkılar içermiyordu. (‘sample’ ya da ‘sampling’ kelimelerinin tam Türkçe müzik lügatinde tam bir karşılığı yok; örnekleme, alıntılama, atıfta bulunma gibi çeviriler doğru olsa da kulağa pek doğru gelmiyor, sampling kimilerine göre “emek hırsızlığı”, “kolaya kaçma” bile olabilir ama bundan belki ileride başka bir yazıda bahsederiz ama bu yazıda ‘sample’ kelimesini kullanacağımı belirtmek isterim). Bu albümler, bolca sample, sanatçılar, rapçi konuklar, hip-hop elementleri, saykodelik aranjmanlar, rüya gibi vokaller ve daha da fazlasıyla iki farklı yolculuk sunmuştu bizlere. Tematik olarak The Avalanches işlerinde nostaljiyle ilişkisini hiç koparmadı. Duygusal yoğunluğu bir şekilde bu hikâyelerde kişisel olsa da evrensel hislere dönüştürerek bir şekilde bu kolaja ekliyordu.
No Bad Memories için de durum çok farklı sayılmaz.
No Bad Memories yine sample bazlı bir çalışma. Albümdeki 31 şarkılık katalog gözünüzü korkutabilir, fakat bunlar bir bütünün çok da uzun olmayan parçaları. Albümün adı “No Bad Memories” aslında iki anlamlı bir kelime oyunu; “Kötü Anılar Yok” şeklinde direkt çevirisi bir yana, aslında bilgisayar ve teknoloji dünyasında bellek ya da hafıza anlamına gelen “memory” olarak da çift anlam taşıyor (bu ismin esin kaynağı da görselde ellerinde manyetik bellek tutan ve reklam sloganı olarak tişörtteki “No Bad Memories” yazısı olduğu bir röportajlarında belirtiyorlar). Fiziksel kopyalara, arşivciliğe, bellek toplamaya çok düşkün olan grup albüm kapağında zaten geçmişte kullanılan iki tane elektronik ve manyetik hafızalama ortamı (formatı) olan iPod ve floppy disk karakterlerine yer verilmiş.
Albümdeki misafir isimler yine The Avalanches’ten beklediğimiz gibi çok geniş bir yelpazede.
Portraits of Tracy, Pandabear, Barry Can’t Swim, Vegyn, Jamie xx gibi alternatif akımdan prodüksiyon ve vokal destekleri gelirken, genç yetenek Khadija Al Hanafi rahatlatıcı vokallerinin yanı sıra efsaneler Mike Patton (Faith No More) ve Ryoji Ikeda da albümde yer alıyor. Hatta Ryoji Ikeda’nın albüme katkısı sadece ses değil, görsel grafik tasarım olarak da bolca var. Ikeda, printer, faks makinesi, manyetik bellek okuma sesleri gibi sesleri kullanarak bir dünya yaratıyor. Glitchler ve makine gürültüleri, “musique concrète” edasıyla reklamlara giriyor; sanki bildiğimiz ama hiç olmamış bir dünyanın kalıntılarında geziniyoruz.
Bolca reklam araları tadında yine olmayan reklamlardan samplelanmış enstanteler sanki televizyonda kumandayla zapping yapıyormuşuz hissi veriyor. Paradise Island ve albüme adını veren “No Bad Memories” gibi vaporwave örnekleri hayli tatmin edici. Bir vaporwave tutkunu olarak Paradise Island, Unicorn Quest, SUV Heaven, Super TV Spot gibi kısa ama bu türü çok iyi yansıtan parçalar benim için çok mutlu edici kısımlar oldu. Albümdeki genel hava pozitif; baştan sona dinlendiğinde gerçekten geçmişe dair iyi anıları hatırlamayı simüle ediyor gibi. Hatta albümün çoğunda dans etmeyi istemek çok mümkün. Bu pozitif tonun eşlikçileri olarak bazen melankolik ve tempoyu hafif düşüren şarkılar da gerçekten kanaldan kanala atlıyor hissiyatını veriyor, ama bütünlüğü bozmuyor.
Albümün yayımlanması sürecinde bolca görsel, grafik, hatta içecek markası tasarımı bile yapan The Avalanches, albümü sanki internet çağının başındaymışız gibi pazarladı ve bu da yaptıkları işe ne kadar tutkuyla bağlı olduklarını kanıtlar nitelikte.
Not: Vegyn’le yaptıkları “Evergreen Altar” isimli şarkısı, fiziksel kopyalar için özel bir şarkı (ama online mecralarda ararsanız bulabilirsiniz). O da çok güzel bir şarkı; yine fiziksel kopyaya özel bir şarkı yaparak bu konudaki gelenek hakkındaki duruşlarını gösteriyorlar.
Favoriler
- Together
- I Give Everything I Have 2
- Can’t Get Over Losing You
- Far Away
- Vida
- No Bad Memories
- Our Love Is Alive
